sztuczna inteligencja

Tytuł:  Dlaczego życie płynie szybciej, gdy się starzejemy. O pamięci autobiograficznej
Autor:  Douwe Draaisma
Tytuł oryginału: Waarom het leven sneller gaat als je ouder wordt. Over het autobiografische geheugen
Tłumaczenie: Ewa Jusewicz-Kalter
Wydawnictwo:  Państwowy Instytut Wydawniczy, “Biblioteka Myśli Współczesnej”,  Warszawa 2006
Okładka: miękka
Stron: 342

Autor książki Douwe Draaisma jest profesorem na uniwersytecie w Groningen i zajmuje sie teorią oraz historią psychologii. Prezentowana książka jest poświęcona pamięci autobiograficznej, czyli tej części naszej pamięci, która najkrócej mówiąc przechowuje zdarzenia z naszego życia. W odróżnieniu od pamięci proceduralnej, ta ma głównie charakter deklaratywny.  Problemy związane z pamięcią autobigraficzną są interesujące zarówno dla specjalistów jak i pozostałych osób, wszyscy jesteśmy bowiem w nią wyposażeni i korzystamy z niej na co dzień. Z funkcjonowaniem tej pamięci związanych jest wiele intrygujących pytań i zjawisk. Większość z nas doświadczyła w swoim życiu przynajmniej raz zjawiska déja vu. Wielu z nas słyszało o przeżyciach osób zagrożonych śmiercią, przed oczami których przelatuje całe życie. Zjawisko to stało się na tyle charakterystyczne i interesujące, że pojawia się również w literaturze i filmach. No i w końcu, komu – zwłaszcza ze średniego lub starszego wiekiem pokolenia - nie zdarzyło się zauważyć “jak ten czas szybko leci…”, co nawiązuje bezpośrednio do pytania zawartego w tytule.

Autor: Manfred Spitzer
Tytuł oryginału: Lernen: Gebirnforschung und die Schule des Lebens. 1ed.

Autorzy: Jeff Hawkins, Sandra Blakeslee
Tytuł oryginału: On intelligence. How a new understanding of the brain will lead to the creation of truly inteligent machines.

Tłumaczenie: Tomasz Walczak
Wydawnictwo: Helion, Gliwice 2006
Okładka: miękka
Stron:  270

Gdy naukowcy zaczynają mówić lub pisać o inteligencji, to pojawia się niemal tyle definicji ilu autorów. Do niedawna częścią wspólną wielu z tych definicji była zdolność do adaptacji w zmiennych warunkach. Po drodze pojawiła się wprowadzona w 1921 roku przez niemieckiego psychologa Wilhelma Sterna miara nazywana ilorazem inteligencji (skrótowo IQ), o której z całą pewnością wiadomo jedynie to, że coś mierzy, tylko co? Kto tworzy te testy, jak bardzo odzwierciedlają subiektywne odczucia i poglądy autorów, by nie powiedzieć, jak blisko są ich własnemu postrzeganiu siebie i umiłowaniu mocnych stron swego intelektu?